Geloof als drugs

Wanneer ik aan Nashville denk, denk ik aan Hillbillies. Geen gewone aso’s, nee. Ik denk aan meth verslaafden die dagen vullen met zuipen, drugs gebruiken (duh, methhead…) en het bezwangeren van nichtjes, achternichtjes en de paarden op stal. Ik denk aan stinkende analfabeten, die denken dat een soa een erfstuk is, dat al jaren gekoesterd wordt in de familie. Ik denk aan geloofgekkies die denken dat Jezus ooit met vijf broden en twee vissen, meer dan duizenden mensen kon voeren. Ik denk aan Goddelijke fantasten die geloven in het opvolgen van regels die in één van werelds oudste sprookjesboeken staan.
Toch heb ik nooit durven denken dat de idiote gedachten die ik van Nashville heb, gekker konden worden. Bedoel, wie zou durven te geloven dat er in 2017 een aantal fabelfantasten bij elkaar gekomen zijn, onder de naam Council on Biblical Manhood and Womanhood, en hun waanideeën de wereld in gooide onder de naam Nashville Statement?
Dit hedendaags sprookje begint trouwens met; ““Know that the LORD Himself is God; It is He who has made us, and not we ourselves…” –Psalm 100:3.” Iets dat mij doet denken aan dat God iedereen gemaakt heeft, zoals we mogen zijn. Dus wil jij het bed delen met iemand van hetzelfde geslacht, dan mag dat. Want God maakte je zo. Wil je graag je knikkerzak laten omtoveren tot een knikkerpotje, dan kan dat. Want God gaf je de mogelijkheid om jouw eigen pad uit te stippelen.
Oh nee, God gaf geloofgekkies allerlei handvaten om zich vast te klampen aan het verleden. Godvergeten zielen denken dat het opdringen van hun ‘levensgeluk’, het leven van een ander zou vullen met dezelfde gelukzaligheid. Alleen wat geluk is voor de één, is een nachtmerrie voor de ander.
Lieve Nashville Hillbillie, ga alsjeblieft meth gebruiken en leer je naasten liefhebben, zoals jezelf.

Nog iets hè, waarom houden we ons in 2019 nog zo bezig met een manifestatie uit 2017? Enkel en alleen omdat een SGPer zijn kliederkladder eronder gezet heeft? Had je iets anders verwacht van dat heldere licht dan? …

zwart

ik ben je grootste fan
toch zie ik geen duisternis
zoals ieder ander die ik ken
je krijgt mij niet in een hoek
niet vandaag of morgen
zolang ’t licht is wat ik zoek
toch gooi jij met ellende
hopend op tranen en geschreeuw
maar zwart, ik omarm jouw bende
loop verder want ik weet
dat de onbekende dag van morgen
trakteert op nieuwe momenten
stralend een dag zonder zorgen
Lees verder zwart